Tue. May 11th, 2021

इ – डायरी एक्सप्रेस

ताजा र निष्पक्ष समाचारका लागि

नेपालको संघीय संसदको विघटन सारा विश्वले नै राम्रो मानिरहेको छैन

1 min read


वीरगञ्जका नगर प्रमुख भएर लामो समय स्थानीय जनस्तरमा चर्चित बिमल श्रीवास्तव २०७४ सालमा पर्सा क्षेत्र नम्बर दुईबाट संघीय समाजवादी पार्टीका तर्फबाट संघीय संसद सदस्य पदमा निर्वाचित हुनुभयो । त्यसपछि उहाँ प्रतिनिधि सभाको उद्योग तथा वाणिज्य र श्रम तथा उपभोक्ता हित समितिको सभापतिमा पनि सर्वसम्मत् रुपमा निर्वाचित हुनुभयो । जनताको नून देखि सुनसम्मका विषयमा सरोकार भएको उपभोक्ता हित समितिको सभापति भएर उहाँले अर्थमन्त्रीले कृषिका कतिपय क्षेत्रमा विदेशी लगानी ल्याएर आम जनतालाई अप्ठ्यारो पार्ने विषय अगाडि सार्दा त्यसको प्रतिपाद गर्नुभयो । उहाँकै अडानकै कारण रोकिएको विधेयक अहिले अध्यादेशका रुपमा पुनः ल्याउन लागिएको छ । संघीय संसद बिघटन गरिएको अवस्थामा गृहजिल्ला जाने व्यस्तताका बावजुद डायरी एक्सप्रेस साप्ताहिकका कार्यकारी सम्पादक नारायण प्रसाद शर्माले श्रीबास्तवसँग गरेको विशेष अन्तर्वार्ता ः

० तपाई पर्सा क्षेत्र–२ बाट संघीय संसद सदस्यका लागि प्रतिनिधित्व गर्नुभयो । अहिले हठात रुपमा प्रधानमन्त्रीले संसद विघटन गरी निर्वाचनको घोषणा गर्नुभएको छ । तपाईको भनाई के छ ?
यो कुरा राम्रो चाहिँ पक्कै होइन । आफ्नै पार्टीभित्रको आन्तरिक झगडाले गर्दा प्रतिनिधिसभाको विघटन गर्नु कुनै पनि हालतमा राम्रो मान्न सकिदैन । म मात्रै होइन यो विषय त संसारले नै नराम्रो हो भनेर भनिरहेको छ ।
० यो संवैधानिक हो कि होइन ?
यो विषय अहिले अदालतमा विचाराधिन छ । त्यसैले हामीले टिकाटिप्पणी गर्नु नै व्यर्थ हुन्छ । अहिले झट्ट हेर्दा त संविधान बिपरित नै देखिन्छ ।
० तपाई वीरगञ्ज महानगरपालिकाको मेयर भएर लामो समय काम गर्नु भयो । स्थानीय राजनीति र केन्द्रीय राजनीतिमा के फरक पाउनुभयो ?
राजनीति भनेको मुलूक भरी जहाँ गर्दा पनि एउटै जस्तो हो । क्षेत्रिय वा स्थानीय स्तरमा र केन्द्रीय स्तरमा फरक के छ भने, ‘स्थानीय स्तरमा काम गरेर देखाउने प्रशस्त ठाउँहरु छन्’ । तर, स्थानीय स्तरमा जस्तो विकास निर्माणका कामहरु हामीले गर्न सकिरहेका छैनौं । एक त केन्द्रको प्रक्रिया पनि बढि झन्झटिलो छ । बजेटको अभाव पनि छ । बिभिन्न नियम र विनियमबाट छिटो छरितो रुपमा काम गर्न रोक लगाइएको हुन्छ । त्यसैकारण विकासको दृष्टिकोणले स्थानीय स्तरमा काम गर्न सहज हुन्छ । तर, संघीय स्तरमा अलिक गाह्रो नै छ ।
० स्थानीय स्तरका जनताको माग र केन्द्रीय लेवलका नेताहरुको दृष्टिकोण कस्तो पाउनुभयो ?
जनताले सांसदसँग धेरै अपेक्षा गरिरहेका हुन्छन् । तर, सांसदसँगसाधन स्रोतको कुनै व्यवस्था नै छैन । एक किसिमले हेर्ने हो भने सांसद त केबल कानून बनाउन मात्रै आएको जस्तो देखिन्छ । हुन त वास्तविकता त्यहि नै हो । तथापि हामीसँग जनताले धेरै अपेक्षा र आशा गरेका हुन्छन् । किनकी आम जनताहरु अशिक्षित छन् । भौतिक सुबिधाहरु पाएका छैनन् । त्यसकारण पब्लिकले त हामीले चुनेर पठाएका जनप्रतिनिधिले विकास गर्लान् भनेर अपेक्षा राखेका हुन्छन् । सांसदलाई त्यो असाध्य गाह्रो छ । कहिले चार करोड, कहिले छ करोड सांसद कोष भनिए पनि हामीले योजना मात्रै दिने हो । कार्यन्वयन गर्ने त स्थानीय निकायबाट मात्रै हो । राम्ररी गर्छ कि गर्दैन ? कतिपय सांसदको पैसा ढिलो गरेका कारण ‘ल्याप्स’ भएको पनि छ । जुन गतिमा देशको विकास हुनुपर्ने हो त्यो हुन सकिरहेको छैन । त्यसैकारणले गर्दा सांसद देखि आम जनताहरु खुशी छैनन् ।
० सरकारको काम गराईमा स्थिर सरकारको जस्तो देखिएन । कहिले संसदको अधिवेशन समापन गर्ने र अध्यादेश ल्याउने कहिले समय अगावै भंग गरिदिने अवस्था आयो । जनताको आशा र अपेक्षा कुण्ठित भएको हो ?
जनताले यो सरकारसँग धेरै अपेक्षा गरेका थिए । स्थिर सरकार भएकाले विगतका सरकारको गतिविधि भन्दा फरक होस भन्ने जनता चाहन्थे । अहिलेको कम्युनिस्ट पार्टीलाई त्यहि कारण झण्डै दुई तिहाईको मत दिएका थिए । दूर्भाग्यबस देशमा जहिले पनि दुई तिहाई होस वा बहुमत किन नहोस पाच्य हुँदो रहेनछ । त्यस प्रकारको परम्परा नै हामी कहाँ बस्यो । नेपाली कांग्रेसले पनि २०४८ र २०५६ मा दुई पटक बहुमत ल्यायो पुरा अवधि टिकाउन सकेन । अहिले कम्युनिस्ट पार्टीलाई झण्डै दुई तिहाई मत जनताले दिए, यो अवधिमा आर्थिक अवस्थाले जुन गति लिनुपर्दथ्यो । त्यो लिन सकेन । अवरोध हुन पुग्यो । नेपालमा फापेन ।
० कोरोनाका महामारीमा भ्याक्सिन पनि ल्याउन सकिरहेको छैन । निर्वाचनका लागि पैसा जुटाउन सक्ला त ?
हामी कहाँ बजेट नभएपनि निर्वाचन त होला । किनकी अहिलेसम्म हामीले अरुको सहयोग नलिई कामै गर्न सकिरहेका छैनौं । त्यसैकारण सहयोग जुटे पनि आगामी वैशाखमा निर्वाचन होला भन्ने त विश्वास गर्न पनि सकिदैन । तथापि निर्वाचन भयो भने आश्विन, कार्तिक वा मंसिरमा होला कि ? हाम्रा दाताहरु पनि छन् । साथै आन्तरिक बजेट पनि त छ नि ? अभावै होला भन्ने त लाग्दैन ।
० प्रधानमन्त्रीको कदमलाई गैर संवैधानिक भन्नेहरु नै अधिकांश छन् । तथापि समयमै किन सल्लाह सुझाव लिने काम भएनन् ? उहाँहरुको मनस्थितिलाई कसरी बुझ्नुभएको छ ?
आन्तरिक कलह भएपछि मान्छेले अघि पछि हेर्दैन । रिसको झोकमा अघि पछि नहेरेको हो भन्ने लाग्छ । किनकी आपसी द्वन्द्व निकै चर्कियो । एक अर्कालाई देखाउनकै लागि त भन्दा म के कम भनेर जसले जे पायो त्यहि हिसावमा आ–आफ्ना अधिकार प्रयोग गरेका हुन् । त्यहि झोकमा प्रधानमन्त्रीले पनि आफ्नो अधिकार प्रयोग वा दुरुपयोग गर्नुभयो । सहि हो वा गलत अदालतले छुट्टाउने नै छ । तर, यो राम्रो चाहिँ भएन ।
० तपाई पर्सा क्षेत्र–२ बाट संघीय संसद सदस्यमा निर्वाचित भएपछि जनताका पक्षमा के कस्ता कामहरु गर्नुभयो बताइदिनुहोस् न ?
हामी कहाँ जत्ति बजेट उपलब्ध छ, त्यहि बमोजिमका पिच सडकहरु बनाएका छांै । ठाउँ ठाउँमा खानेपानीका धाराहरु जडान गरेर जनताको पहुँचमा पु¥याएका छौं । विधुतिकरणहरु पनि गरेका छौ । त्यहि हिसावले स्कूलहरुमा कक्षा कोठाहरु थप्ने जस्ता काम गरेका छौं । धार्मिक मठ, मन्दिर, मस्जिद निर्माणमा पनि ध्यान दियौं । यसरी जे जत्ति सकियो त्यहि बमोजिम कामहरु भए । अझ दूरगामी योजनाहरु पनि सम्पन्न गरियो । कतिपय दूर्गम ठाउँहरुमा बाटो घाटो र पुल निर्माणका लागि पहल गरिएको छ । त्यसै गरी शैक्षिक क्षेत्रमा विद्यालयहरुको भौतिक सामाग्रीहरुको अभाव भएका ठाउँहरुमा पनि व्यवस्था गरिएको छ । यहि प्रकारले सांसद कोषको भरपुर प्रयोग गरी जनताका काम गरिएको छ । हाम्रो निर्वाचन क्षेत्र पनि विशाल छ । भारतको सीमा देखि लिएर पथलैयासम्म छ । अझ मेरो निर्वाचन क्षेत्र त पिछडिएको क्षेत्रमा पर्दछ । त्यसकारण जे जत्ति उपलब्धता छ, त्यसैमा जे जत्ति सकिन्छ त्यति नै गर्नुपर्ने हुन्छ ।
० तपाईको क्षेत्रमा नेपालकै सबै भन्दा पहिला कोरोना भाइरसको महामारीले आक्रान्त बनायो । नियन्त्रणका निमित्त तपाईहरुको भूमिका कस्तो रह्यो ।
हामीले सांसद कोषबाट झण्डै एक करोड रुपैया अन्य शिर्षकबाट झिकेर भए पनि कोरोना कोषमा जम्मा गर्ने काम ग¥यौं । यो पटक वीरगञ्जका अस्पतालहरुमा अक्सिजन प्लान्ट नभएका हुँदा आफ्नै साँसद कोषबाट दुई करोड रुपैया नारायणी अञ्चल अस्पताललाई हस्तान्तरण गरेका छौं । यसरी अक्सिजन प्लान्ट बन्दैछ । साथै कोरोना भाइरसबाट मृत्यु हुनेहरुको लागि दाहसंस्कार गर्नका निमित्त पनि अप्ठ्यारो भएको हुँदा शमशान घाट बनाउनका लागि पनि एक करोड रुपैया खर्च गरी वीरगञ्जमै व्यवस्था गर्न लागिएको छ । त्यसमा बिधुतीय शवदाह गृहको निर्माण हुने छ । यसरी कोरोना भाइरसको नियन्त्रणमा स्थानीय स्तरमा प िसहयोग पुगोस भन्नाका खातिर बिभिन्न योजनाहरु तयार गरेका छौं । त्यसैको फलस्वरुप प्रदेश नम्बर दुईको वीरगञ्ज क्षेत्रमा कोरोना भाइरस नियन्त्रण हुन लागिरहेको छ । अहिले भारतको सीमा नजिक भएपनि वीरगञ्जमा कोरोना भाइरसको प्रभाव अत्यन्तै न्यून छ । स्थानीय स्तरमा स्वास्थ्यकर्मी, प्रशासन, पत्रकार, राजनीतिक दल, स्थानीय तहहरु उद्योगी व्यापारी सबै जना मिलेर कोरोना भाइरसको नियन्त्रण गरिएको छ । यसमा हामीले सफलता हासिल गरेका छौं ।
० कोरोना भाइरसको नियन्त्रणका लागि गरिएको बन्दाबन्दीको समयमा पीडित जनतालाई राहतको व्यवस्थापन गर्ने क्रममा तपाईको भूमिका कस्तो रह्यो ?
सुरुमा जुन सुकै काम गर्दा पनि त्रुटि हुनु स्वाभाविकै हो । हामी सबै डराएका थियौं । कतिपय स्वास्थ्यकर्मी, राजनीतिककर्मी, प्रशासकहरु पनि डराएका थिए । यो रोगबाट कसरी बच्ने भन्ने चिन्तामा फ्रन्टलाइनमा आउन गाह्रो मान्ने गर्दर्थे । तर, पछि पछि भने सबै जना बिस्तारै अगाडि आए । त्यसपछि राम्रो अवस्थामा आयो ।
० तपाई संघीय संसदको उद्योग तथा वाणिज्य र श्रम तथा उपभोक्ता हित नामक महत्वपूर्ण समितिको सभापतिको भूमिका निभाउनुभयो । जनताका हितमा काम गर्ने क्रममा के कस्ता उजुरीहरु आए ?
वास्तवमा यो समितिमा धेरै उजुरीहरु परे । समिति नै कस्तो हो भने यसको नामैमा उपभोक्ता हित समिति भएको हुँदा नून देखि सुनसम्म, खाद्यन्न, यातायात सम्म सबै क्षेत्र समेट्नु प¥यो । कुनै कुराको मूल्य वृद्धि हुँदा पनि यहि समितिमा गुहार्नुपर्ने अवस्था आयो । बजारमा कुनै चिजको अभाव भएको खण्डमा पनि यहि समितिलाई गुहार्ने अवस्था आयो । एकातर्फ उपभोक्ताका अधिकारहरु हेर्नुपर्ने जस्तो जटिलताहरु थिए । अर्को तर्फ श्रम समितिमा वैदेशिक रोजगारीमा जानेहरुका लागि कोरोना भाइरसको महामारीका कारण पनि ब्यापक समस्याहरु आए । त्यसै गरी महिला कामदारका पनि समस्याहरु आइरहेँ । तर, समितिले छोटै समयमा सबै जनाको सहयोग लिएर मजदुर, आम उपभोक्ता, उद्योगी, व्यापारी लगायत सबैलाई समेटेर सन्तुलित रुपमा काम गरेको थियो जसका कारण सबै जना आशावादी पनि भए । सबैले विश्वास पनि गरे । तथापि छोटो समयमा कोरोना भाइरसका कारण विदेशबाट श्रमिकहरु ल्याउनुपर्ने बाद्यता पनि आइपर्न गयो । हामी कहाँ साधन स्रोतको अभाव पनि मूख्य समस्या देखियो । अर्कातर्फ कानूनी र गैर कानूनी रुपमा काम गर्न गएकाहरुको व्यवस्थापन झनै जटिल रह्यो । यसरी समस्या धेरै समय थोरै भयो । साथै साधन र स्रोतको कमि भयो । तथापि समितिले पाएको जिम्मेवारी समितिका सबै जनाले जिम्मेवारी पूर्वक आ–आफ्नो स्थानबाट सम्पन्न गरेका छन् । यसरी हामीले गरेका काम प्रति सन्तुष्ट नै छौं ।
० तपाई फेरी सांसदमा निर्वाचित भएपछि उक्त क्षेत्रका जनतालाई के आश्वासन दिनुहुन्छ ?
वास्तवमा हामी अधुरो अवस्थामा रह्यो । मुलूकको अवस्थालाई हेरेर सबै जनामा धैर्य रहन आग्रह गर्दछु । हामीले एक अर्का प्रति वैरभाव नराखी निर्वाचनका समयमा शान्तिपूर्वक जनताका पक्षमा काम गर्ने जनप्रतिनिधिहरुलाई छानौं । तर, अहिलेको अवस्थामा कोरोना महामारीको विरुद्धमा लड्नु बाहेक विकल्प छैन । संयोग के भने एक ठाउँ वा एक मुलूक मात्रै नभएर विश्वभरकै समस्या भएका कारण आ–आफ्नो स्थानबाट स्थानीय तह र सरकारलाई सहयोग गरेर बिजय हासिल गर्ने वातावरण तयार गरौं । धैर्यतापूर्वक एक जुट हुने प्रयास गरौं ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *